చిన్ని సిరిమువ్వలు

• ఒక మనిషిని బలవంతపెట్టి లేదా వారి బలహీనతను అడ్డుగా పెట్టి చేయించిన పని యొక్క ఫలితం ఎప్పుడూ సరిగా ఉండదు. 
• అడిగితే లోకువ అయిపోతాను అనే ఒకే ఒక్క విషయం మనిషిని గమ్యం చేరే మార్గానికి ఆలస్యం చేస్తూ ఉంటుంది. 
• ప్రతి బుద్ధికి తెలిసే ప్రపంచం ఆయా బుద్ధి యొక్క దృష్టికోణమే. 
• మనిషి మాట్లాడే చాలా మాటలు తను వినేటపుడు కానీ, చదివేటపుడు కానీ ఇష్టపడడు. 
• చేరుకున్న గమ్యం కన్నా చేరడానికి వచ్చిన దారి ముఖ్యం, చేసిన పని కన్నా దాని వెనుక దాగి ఉన్న ఉద్దేశం ముఖ్యం, వేయి వేల మాటల కన్నా సరైన సమయంలో మౌనం ముఖ్యం. 
• మెప్పును తేనె లాగ తాగే మనిషి తన ప్రజ్ఞపై ప్రశ్నకి చెదిరిపోయి చిన్నబోతాడు, తనంతవాఁడు లేడు అంటే ఉప్పొంగిపోయే మనిషి "నువ్వు ఎవరు" అని అడిగితే ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతాడు. 

హే నిరాకార నిర్గుణా సదా స్మరామి

ధ్యానింప ధ్యానింప దేవాధిదేవా ధ్యానింప
గా నిను హృదయ కమలాన వెలిగింప
మనితమైనది సర్వమేకరూపమని
హే నిరాకార నిర్గుణా సదా స్మరామి

ఆత్మజ్ఞానమై అంకురించవే

ఎక్కడిదో ఎప్పటిదో ఎవరెవరిని దాటి నను వచ్చి చేరినదో 

నిట్టనిలువునా నను దహించే దుఃఖాగ్ని 

తనువున అణువణువునా రగులుతున్న శోకాగ్ని 

అశ్రుజలాలకు చల్లారని ఆవేశపు వేదనాగ్ని 

కాలమాపలేని కుదురులేని మనసున 

ఉవ్వెత్తున ఎగసి పడే బడబాగ్ని 

చిత్రమేమిటని కులుకుతున్న నేత్రాల 

దృశ్యాలను దాటలేని కాంక్షాగ్ని 

ఆపవే ఆపవే ఆత్మజ్ఞానమై అంకురించవే 

శాంతినీయవే శాంతినీయవే

అ నుంచి ఆ వరకూ

ప్రక్క ప్రక్కనే ఉన్నట్లు అనిపించే అ నుంచి ఆ వరకూ చేసే
ఈ ప్రయాణంలో
ఎన్ని వేల జన్మలో
ఎన్ని కోట్ల బాధలో
దగ్గరున్న దూరమిది
సూక్ష్మమైన శూన్యమిది
లోపలున్న బయలిది
వేదనైన వేడుకిది
విడదీయని దారానికి కోట్ల కొద్దీ పువ్వులు
వాడిపోయి వికసించి, వికసించి వాడిపోయి
వేళ వచ్చినంతనే వేడుకగా నిను చేరి
వివేకమై విరిసి వేరు కాని శాంతి పొందగలవు

ఈ నాటకం ఇంకెన్నాళ్లు?

నిర్జీవాలలో నిర్జీవమై నిశి లోకి దూసుకెళ్తున్నా...
నేనై, నాలో నీవే గతి తిప్పి పైకి లాగమంటున్నా...
వెళుతున్నా ...
కాస్త పైకి నింగికి మరల మరి కాస్త నిశీధి నీడకి
ఈ లోపు వేయి వేల వేదనలు.
ఈ నాటకం ఇంకెన్నాళ్లు?
తెర దించి తెర తీయవా...
మరి లేని మౌనం చేర్చవా....

ఓ మూడో మనిషీ

ఒకటో మనిషి పరుగెడుతుంటే,
రెండో మనిషి తర్కిస్తుంటే,
మూడో మనిషికి మెలకువ రాక,
పరుగెత్తే గమ్యం తెలియక,
తర్కించిన ప్రశ్నకు బదులులేక,
నిండి ఉన్న హాలాహలం నిండా మునిగినా,
తానంత ఘనమేముందని మిడిసి పడే
మాయలో మననీయకు
ఓ మూడో మనిషీ మేలుకో,
ప్రతి అణువూ నీవై మసలుకో.

విచిత్రంగా...

సంతోషం ఎక్కువ అయితే మతి భ్రమిస్తుంది.
బాధ ఎక్కువ అయితే ప్రాణమే పోతుంది.
కనులు ఎక్కువ కాంతి చూడలేవు.
చెవులు ఎక్కువైన శబ్దం తట్టుకోవు.
నిశ్శబ్దం కూడా తట్టుకోలేని మనిషి ఎంతో భరిస్తున్నానని అనుకుంటాడు.
శాంతి మాత్రమే తట్టుకోగలిగే మనిషి ఆ శాంతి కోసం తప్ప మిగిలిన అన్నింటికోసం నిరంతరాయంగా శ్రమిస్తుంటాడు విచిత్రంగా...

విచిత్రం ఈ నిజం

విచిత్రం ఈ నిజం
కనులు మూసి చూడాలి సత్యం
తెరిచే తెలుసుకుంటామని అనుకుంటాం
ఏం వింటున్నామో అదే శబ్ధమని, స్పర్శించేదంతా నిత్యమని,
వేల కోట్ల ప్రాణాలని, విలువిచ్చేది నీవని, విలువిస్తోంది నాకని,
ఆకాశమంత ఆశలు, సముద్రమంత కోరికలు, తీరడానికి కోటి దారులు
ఇదంతా ప్రపంచమని అనిపిస్తుంటుంది
ప్రాణానికి అర్ధం తెలుసుకునేందుకు
కనులు మూసి చూడాలి సత్యం
ఆ సత్యమే శూన్యం

తేనెలూరుతుందా...

కనుల చాటు నీరు తేనెలూరుతుందా..

నువ్వు లేక నా మనసు ఆగుతుందా.. 

మౌనమన్న మాటకే పలుకు ఉండగా.. 

మౌనానికి అద్దంలా నువ్వు మారగా..
పేరులోని భావం పేరుకు తెలియదుగా..
భావమే లేని పేరు లేనే లేదుగా..
పిలువకుంటే నువ్వు అడుగు సాగదుగా..
పలుకని నువ్వు నా పిలుపు వినవుగా.. 

మరి కనుల చాటు నీరు ఆగుతుందా.. 

తేనెలూరుతుందా...

గగనానికి నువ్వు చూడగలవని అంతం ఉందా

చూపులు తాకే వరకే లోకం అనుకుంటే అడుగు సాగునా
చీకటి వెనుక రేపటి వెలుగు లేదంటే నిదుర చేరునా
మనసుకు చేరే ప్రతి వ్యధకు తెలుసు అదుగో దూరంగా నిలుచుంది ఎంతో ఆనందం
తలపును తడిమే ప్రతి కలకు తెలుసు ఇదుగో ఇక్కడే చూపించాలి కాస్త వివేకం
అసలెందుకు, కనులు మూసి చూడవా ఈ లోకం నీ సంకల్పంతో
మరెందుకు, మనసును తట్టి చూపవా ఆ ఆనందం నీ ఆలోచనలతో
సంద్రానికి నువ్వు చూడని ఆవల ఒడ్డు లేదా
గగనానికి నువ్వు చూడగలవని అంతం ఉందా