విచిత్రంగా...

సంతోషం ఎక్కువ అయితే మతి భ్రమిస్తుంది.
బాధ ఎక్కువ అయితే ప్రాణమే పోతుంది.
కనులు ఎక్కువ కాంతి చూడలేవు.
చెవులు ఎక్కువైన శబ్దం తట్టుకోవు.
నిశ్శబ్దం కూడా తట్టుకోలేని మనిషి ఎంతో భరిస్తున్నానని అనుకుంటాడు.
శాంతి మాత్రమే తట్టుకోగలిగే మనిషి ఆ శాంతి కోసం తప్ప మిగిలిన అన్నింటికోసం నిరంతరాయంగా శ్రమిస్తుంటాడు విచిత్రంగా...

విచిత్రం ఈ నిజం

విచిత్రం ఈ నిజం
కనులు మూసి చూడాలి సత్యం
తెరిచే తెలుసుకుంటామని అనుకుంటాం
ఏం వింటున్నామో అదే శబ్ధమని, స్పర్శించేదంతా నిత్యమని,
వేల కోట్ల ప్రాణాలని, విలువిచ్చేది నీవని, విలువిస్తోంది నాకని,
ఆకాశమంత ఆశలు, సముద్రమంత కోరికలు, తీరడానికి కోటి దారులు
ఇదంతా ప్రపంచమని అనిపిస్తుంటుంది
ప్రాణానికి అర్ధం తెలుసుకునేందుకు
కనులు మూసి చూడాలి సత్యం
ఆ సత్యమే శూన్యం

తేనెలూరుతుందా...

కనుల చాటు నీరు తేనెలూరుతుందా..

నువ్వు లేక నా మనసు ఆగుతుందా.. 

మౌనమన్న మాటకే పలుకు ఉండగా.. 

మౌనానికి అద్దంలా నువ్వు మారగా..
పేరులోని భావం పేరుకు తెలియదుగా..
భావమే లేని పేరు లేనే లేదుగా..
పిలువకుంటే నువ్వు అడుగు సాగదుగా..
పలుకని నువ్వు నా పిలుపు వినవుగా.. 

మరి కనుల చాటు నీరు ఆగుతుందా.. 

తేనెలూరుతుందా...

గగనానికి నువ్వు చూడగలవని అంతం ఉందా

చూపులు తాకే వరకే లోకం అనుకుంటే అడుగు సాగునా
చీకటి వెనుక రేపటి వెలుగు లేదంటే నిదుర చేరునా
మనసుకు చేరే ప్రతి వ్యధకు తెలుసు అదుగో దూరంగా నిలుచుంది ఎంతో ఆనందం
తలపును తడిమే ప్రతి కలకు తెలుసు ఇదుగో ఇక్కడే చూపించాలి కాస్త వివేకం
అసలెందుకు, కనులు మూసి చూడవా ఈ లోకం నీ సంకల్పంతో
మరెందుకు, మనసును తట్టి చూపవా ఆ ఆనందం నీ ఆలోచనలతో
సంద్రానికి నువ్వు చూడని ఆవల ఒడ్డు లేదా
గగనానికి నువ్వు చూడగలవని అంతం ఉందా